Category Archives: Uncategorized

Το Νέο βιβλίο του π. Στεφάνου «Hμέρα τη ημέρα ερεύγεται ρήμα»

Hμέρα τη ημέρα ερεύγεται ρήμα

bookΠροβληματισμοί για τη ζωή των σημερινών χριστιανών.

Χρονολογία έκδοσης: 2016
Σελίδες: 333

Διαστάσεις: 14×21
Εξώφυλλο: Μαλακό

Αναζητήστε το βιβλίο σε όλα τα χριστιανικά βιβλιοπωλεία. Για παραγγελίες καλέστε στο 210.64.68.570.

Για το βιβλίο «των Μακαρισμών»

Όλοι οι ευαγγελικοί Μακαρισμοί μας προσφέρουν ένα θαυμάσιο πρόγραμμα χριστιανικής ζωής, που μας κάνει αληθινά ευτυχισμένους. Μας διδάσκουν όχι μόνο το πώς μας βλέπει και μας θέλει ο Χριστός, αλλά κυρίως μας δείχνουν ότι Αυτός είναι το μοναδικό κέντρο της μακαριότητας και της ευτυχίας του ανθρώπου, στο οποίο και πρέπει να τείνουμε.

 

Ποίοι είναι στην πραγματικότητα οι «πτωχοί τω πνεύματι»;

Είναι οι ταπεινοί και οι συντετριμμένοι στο νου και στη διάνοια.

Οι συντετριμμένοι στους λογισμούς.

Οι συντετριμμένοι στην προαίρεση και στην επιθυμία.

Είναι όλοι εκείνοι εκ των αγωνιζομένων πιστών χριστιανών, που μπορούν και καταφρονούν τον εαυτό τους παρ΄ όλα όσα γνωρίζουν και όσα κατέχουν εν Χριστώ.

Είναι όσοι έχουν το κουράγιο και την ψυχική διάθεση να μπορούν να είναι συντετριμμένοι και ταπεινοί. Γιατί θέλει μεγάλο κουράγιο και πολλή πνευματική βία και ηρωϊσμό το να μπορείς να είσαι συντετριμμένος στο πνεύμα, καθώς από τη φύση μας είμαστε εγωϊστές, υπερήφανοι, υψηλόφρονες και αλαζόνες.

Δηλαδή, «πτωχοί τω πνεύματι» είναι εκείνοι, που καλλιεργούν μέρα-νύχτα το ταπεινό φρόνημα με όλες τις ψυχοσωματικές τους δυνάμεις για το «χατίρι» του Χριστού.

 

Ο «πτωχός τω πνεύματι» διακρίνεται από θεοσέβεια και από φόβο Θεού, από ταπεινό φρόνημα και από ειρήνη.

Κάθε ευσεβής χριστιανός «πτωχός τω πνεύματι» εξετάζει τον εαυτό του, βλέπει τα χάλια του και ταπεινώνεται. ΄Εχοντας την αίσθηση των πολλαπλών του αδυναμιών, των καθημερινών του πτώσεων και των αμαρτωλών συγκαταθέσεων στους λογισμούς του, που τις περισσότερες είναι υψηλόφρονες, πονηροί, διεστραμμένοι, μοχθηροί, μνησίκακοι, ζηλόφθονοι, συγκρίνει τα χάλια του με την Αγιότητα του Θεού και έτσι συντρίβεται, συστέλλεται και θεωρεί τον εαυτό του φτωχό, πολύ-πολύ φτωχό.

 

Αποσπάσματα από το βιβλίο “Πνευματικές διαδρομές στους Μακαρισμούς” του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Περί της Ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με»

 1) Θαυμάζοντας το πέλαγος της θείας αγάπης ο ΄Αγιος Νήφων διηγείτο στο πνευματικό του παιδί, τον ΄Αγιο Επιφάνιο:

— Σκέψου, παιδί μου, ότι κάποτε στα χρόνια της αγνοίας μου, που έπεσα σε μεγάλη αμαρτία, παρουσιάστηκε μπροστά μου ο ίδιος ο Κύριος και με προειδοποίησε ότι με αυτά που κάνω δεν θα σωθώ.

Εγώ έπεσα αμέσως στα άχραντα πόδια Του και καταφιλώντας τα ψιθύρισα με πόνο ψυχής:

— Κύριε, ούτε στο άπειρο Σου έλεος θα βρω σωτηρία;

Κι Εκείνος, νικημένος από την άμετρη φιλανθρωπία Του, με ανασήκωσε και μου είπε σπλαχνικά:

— Ναι! Θα βρεις σωτηρία στο έλεος μου. Μόνο όσες φορές πέφτεις, γύριζε σε μένα με ταπείνωση, λέγοντας «ήμαρτον, ελέησόν με!», κι εγώ θα σου θεραπεύω τα πάθη και θα σου παραστέκομαι βοηθός.

΄Ετσι μου είπε ο γλυκύς στο έλεος και άφατος στους οικτιρμούς Ιησούς Χριστός και χάθηκε από τα μάτια μου.

2) Η Ευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», που γίνεται και με κομποσχοίνι, αντιστοιχεί σε πνευματική ελεημοσύνη, που νικά το έλεος του Θεού, αφού, ως γνωστόν, καμιά αμαρτία δεν είναι μεγαλύτερη από το άπειρο έλεός Του.

Ο αγιασμένος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής έλεγε ότι: όχι μόνο με τη Θεία Λειτουργία αλλά και με το κομποσχοίνι, με τη λεγομένη Νοερά προσευχή, «βγάζεις ψυχές από την κόλαση και τις βάζεις στον Παράδεισο».

3) Στον πνευματικό αγώνα θα δώσουμε:

Στο σώμα τον κάματο, με τις κατά δύναμιν στρωτές μετάνοιες, την ορθοστασία, τα σταυρωτά κομποσχοίνια, τον πρόθυμο χειρονακτικό κόπο μαζί με την Ευχή, για να περιορίσουμε, όσο το δυνατόν περισσότερο, το αίσθημα της σωματικής ανάπαυσης. (Αυτά ισχύουν γι αυτούς που έχουν υγεία. Οι μεγάλοι στην ηλικία, οι ασθενείς, οι ανήμποροι, θα δώσουν λίγα, όσα μπορούν, αλλά με το νου καθαρό και την καρδιά γεμάτη πίστη και αγάπη.

Στην όραση θα δώσουμε την αγρυπνία, τη μελέτη της Αγίας Γραφής και ιδιαιτέρως της Καινής Διαθήκης και του Ψαλτηρίου.

Στην ακοή θα δώσουμε την ακρόαση του θείου λόγου και της ιεράς ψαλμωδίας.

Στην όσφρηση δεν θα δώσουμε μόνο τη μυρωδιά από το θυμίαμα, αλλά θα δώσουμε και την Ευχή. Και αυτή θα μας ανταποδώσει θεία όσφρηση, με ουράνια ευωδία. Θα μυρίζουμε δηλαδή ουρανό.

Στη γεύση θα δώσουμε την εγκράτεια και την κατά δύναμιν νηστεία. Και δι αυτής, κατόπιν, πνευματικά, θα αποκτήσουμε γεύση αθανασίας και αιωνιότητας.

Στην αφή θα δώσουμε ησυχία, κόπο και πόνο, με κάποιες μορφές τραχύτητας και κακοπάθειας. (Με τη σύμφωνη πάντοτε γνώμη του Πνευματικού οδηγού).

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Η Ευχή μέσα στον κόσμο» του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Η Ανάληψη του Κυρίου

 

Ποια λοιπόν είναι η σημερινή εορτή; Είναι σεπτή και μεγάλη…και υπερβαίνει τον ανθρώπινο νου και είναι αντάξια της γενναιοδωρίας του Θεού πού την καθιέρω­σε. Γιατί σήμερα έγινε συμφιλίωση του Θεού με το ανθρώπινο γένος. Σήμερα διαλύ­θη­κε η παλιά έχθρα και τελείωσε ο μακροχρόνιος πόλεμος. Σήμερα επανήλθε η ειρή­νη που ποτέ δεν την περίμεναν προηγουμένως οι άνθρωποι. Γιατί ποιός θα ήλπιζε ότι ο Θεός επρόκειτο να συμφιλιωθεί με τον άνθρωπο; Όχι επειδή ο Κύριος μισούσε τον άνθρωπο, αλλά επειδή ο υπηρέτης ήταν αδιάφορος. ΄Οχι επειδή ο Κύριος ήταν σκλη­ρός, αλλά επειδή ο δούλος ήταν αχάριστος………………………………….

Αλλά εμείς, οι οποίοι φανήκαμε ανάξιοι για τη γη, σήμερα ανεβήκαμε στους ουρανούς, εμείς που δεν ήμασταν άξιοι να εξουσιάσουμε τη γη, ανεβήκαμε στην ουράνια βασιλεία, ξεπεράσαμε τους ουρανούς και αγγίξαμε το θρόνο του Θεού. Και το γένος, που γι΄ αυτό φύλαγαν τον παράδεισο τα Χερουβήμ, αυτό κάθεται σήμερα ψηλότερα από τα Χερουβήμ. Αλλά πώς έγινε αυτό το θαυμαστό και μεγάλο; Πως εμείς οι αμαρτωλοί, οι οποίοι φανήκαμε ανάξιοι επάνω στη γη και χάσαμε την εξο­υσία σ΄ αυτήν, οδηγηθήκαμε σε τόσο μεγάλο ύψος; Πώς καταργήθηκε ο πόλεμος; Πως εξαφανίσθηκε η οργή; Πώς;;;…….Ο Θεός ήταν οργισμένος εναντίον μας, εμείς μισούσαμε το Θεό, τον φιλάνθρωπο Κύριο. Ο Χριστός αφού μπήκε στη μέση, συμφι­λίωσε τα δύο μέρη. Και πώς μπήκε στη μέση; Δέχθηκε εκείνος την τιμωρία που έπρε­πε να επιβάλει σ΄ εμάς ο Πατέρας και υπέμεινε την τιμωρία αυτήν και τις προσβολές των ανθρώπων. Θέλεις να μάθεις πως τα δέχθηκε αυτά τα δύο; «Ο Χριστός , λέγει ο Παύλος, μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, με το να γίνει ο ίδιος για χάρη μας κατάρα»…ώσπου ανέβασε κοντά στο Θεό τον εχθρό και αντίπαλό του και τον έκανε  φίλο του. Και αυτών των αγαθών η βάση είναι η σημερινή ημέρα,…

Δεν υπήρχε κατώτερο σημείο να κατεβεί, από εκείνο που κατέβηκε ο άνθρωπος, ούτε ψηλότερο ν΄ ανεβεί, από εκείνο που ανέβηκε .

Εμείς οι αχάριστοι, οι ανόητοι, οι ποιο αναίσθητοι και από τις πέτρες, οι χειρότεροι απ΄ όλους, οι ελεεινοί, οι πιο τιποτένιοι….οι πιο ασύνετοι… γίναμε σήμερα ανώτεροι απ΄ όλους. Σήμερα απόλαυσαν οι  ΄Αγγελοι εκείνο που ποθούσαν από πολύ καιρό. Σήμερα είδαν οι Αρχάγγελοι εκείνο που από πολύ καιρό επιθυμού­σαν, δηλαδή τον άνθρωπο να λάμπει κοντά στο θρόνο του Θεού και ν΄ αστράφτει από αθάνατη δόξα και ομορφιά.

Δεν είπε ο ευαγγελιστής ότι αναλήφθηκε ο Κύριος καθώς τον έβλεπαν οι μαθητές; Για πιο λόγο λοιπόν στάθηκαν κοντά τους οι ΄Αγγελοι λέγοντάς τους ότι ανέβηκε στον ουρανό; Για δύο λόγους: Ο πρώτος γιατί πάντοτε στενοχωριούνταν οι μαθητές για την αναχώρηση του Χριστού……….Γι΄ αυτό στάθηκε εκεί ο ΄Αγγελος, για να καταπραΰνει με την επάνοδο του Κυρίου τη λύπη που τους προξένησε η ανα­χώ­ρησή του…..Λυπηθήκατε λέγει, γιατί αναλήφθηκε; Αλλά μη λυπάστε πιά, γιατί θα επιστρέψει πάλι. ….Υπάρχει όμως και δεύτερος, όχι μικρότερος  λόγος,…Ποιος είναι λοιπόν αυτός; Ο Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό. Όμως η απόσταση ήταν μεγάλη και τα ανθρώπινα μάτια δεν είχαν τη δύναμη να δουν ως τους ουρανούς το σώμα που αναλήφθηκε. Αλλά όπως το πουλί που πετά στα ύψη, όσο πιο ψηλά ανε­βαίνει, τόσο περισσότερο χανόταν, επειδή η αδυναμία των ματιών τους δεν μπορούσε να το παρακολουθήσει ….Γι΄ αυτό στάθηκαν κοντά τους οι ΄Αγγελοι, λέγοντας ότι ανέβηκε στον ουρανό, για να μη νομίζουν ότι ανέβηκε στον ουρανό όπως ο Ηλίας, αλλά ότι αναλήφθηκε.

Ο Ιησούς όταν αναλήφθηκε άφησε στους μαθητές του τα χαρίσματα, που έκα­ναν όχι έναν προφήτη, αλλά χιλιάδες Ελισσαίους, και μάλιστα πολύ μεγαλύτερους και σημαντικότερους.

Ας σταματήσουμε λοιπόν, αγαπητοί, και ας προσέξουμε προς την επιστροφή του Κυρίου. Γιατί ο Παύλος λέγει ότι «Ο ίδιος ο Κύριος θα κατεβεί από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή Αρχαγγέλου, και εμείς οι ζωντανοί, που θα απομείνουμε τότε στη ζωή, θα αρπαχθούμε με σύννεφα για να συναντήσουμε τον Κύριο στον αέρα», αλλά όχι όλοι.

(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ΕΠΕ 36, 207-229)