Λόγος εις την Αγίαν Πεντηκοστήν

 

 

Πριν από λίγες μέρες εορτάσαμε το Σταυρό, το Πάθος, την Ανάσταση, ύστερα από αυτά την Ανάληψη του Κυρίου Ιησού Χριστού στον ουρανό. Σήμερα όμως συναντήσαμε την ίδια την κορυφή των αγαθών, φθάσαμε στη μητρόπολη των εορτών, βρισκόμαστε στην πραγματοποίηση της υπόσχεσης του Κυρίου «Γιατί αν φύγω», λέγει «θα σας στείλω άλλον Παράκλητο και δε θα σας αφήσω ορφανούς»

Είδατε ενδιαφέρον; Είδατε άπειρη φιλανθρωπία; Πριν από λίγες μέρες ανέβηκε στον ουρανό, ξανακάθισε στο βασιλικό θρόνο, πήρε τη θέση στα δεξιά του Πατέρα και μας χαρίζει σήμερα την παρουσία του Αγίου Πνεύματος και έτσι μας δίνει τα άπειρα ουράνια αγαθά. Γιατί, πες μου, ποιο απ΄ αυτά που συντελούν στη δική μας σωτηρία δεν το έχει δώσει το άγιο Πνεύμα; Αυτό μας απαλλάσσει από την πνευματική δουλεία, μας καλεί στην ελευθερία, μας οδηγεί στην υιοθεσία και γενικά, μας ξαναγεννά από την αρχή και μας ξεφορτώνει το βαρύ και αποκρουστικό φορτίο των αμαρτιών…………..

Με τη χάρη του από άνθρωποι γίναμε άγγελοι, χωρίς να αλλάξουμε τη φύση μας, αλλά, πράγμα που είναι πολύ πιο αξιοθαύμαστο, παραμένοντας στην ανθρώπινη φύση δείχνουμε αγγελική συμπεριφορά. Γιατί τέτοια είναι η δύνα­μη του Αγίου Πνεύματος. Και όπως η φωτιά που βλέπουμε, όταν παραλάβει το μαλακό πηλό, τον κάνει σκληρό κε­ρα­μίδι, έτσι ακριβώς και η φωτιά του Αγίου Πνεύματος, όταν παραλάβει μια συνετή ψυχή, και αν ακόμη τη βρει πιο μα­λακή από τον πηλό, την κάνει πιο σκληρή από το σίδερο. Επίσης αυτόν που πριν από λίγο ήταν μολυσμένος από την ακα­θαρσία των αμαρτιών τον κάνει αμέσως πιο λαμπρό από τον ήλιο…. Είδες, τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος; Είδες ότι εκείνους που ήταν προηγουμένως υποδουλωμένοι στις δικές τους αμαρτίες, τους ανέβασε αμέσως στην υψηλότερη τιμή; …………………………

Και έγινε ακόμη και κάτι ασυνήθιστο και παράξενο. Γιατί όπως τότε στα παλιά χρόνια γλώσσες χώρισαν την οικου­μένη και διέλυσαν την κακή συμφωνία, έτσι και τώρα γλώσσες ένωσαν την οικουμένη και οδήγησαν σε ομό­νοια αυτά που ήταν χωρισμένα. Γι΄ αυτό λοιπόν εμφανίσθηκε το ΄Αγιο Πνεύμα με μορφή γλωσσών και σαν πύρινες γλώσσες, για το αγκάθι της αμαρτίας που μεγάλωσε πολύ μέσα μας. Γιατί όπως η γη, όταν δεν καλλιεργείται , ενώ είναι γόνιμη και πλούσια, βγάζει πολλά αγκάθια, έτσι ακριβώς και η ανθρώπινη φύση, ενώ είναι καλή από το Δη­μιουργό της και κατάλληλη για τα έργα της αρετής, επειδή δε δέχθηκε το άροτρο της ευσεβείας, ούτε το σπόρο της θεογνωσίας, βλάστησε μέσα μας την ασέβεια σαν τα αγκάθια και άλλα άχρηστα φυτά. Και όπως η επιφάνεια της γης πολλές φορές δε φαίνεται από τα πολλά αγκάθια και τα άγρια χόρτα, έτσι και η ευγένεια και η αγνότητα της ψυχής μας δε φαινόταν, μέχρις ότου ήλθε ο Γεωργός της ανθρώπινης φύσης, έβαλε τη φωτιά του Αγίου Πνεύματος, την καθά­ρισε και την προετοίμασε να δεχθεί τον ουράνιο σπόρο.

Τόσα πολλά και ακόμη περισσότερα υπήρξαν για μας τα αγαθά από τη σημερινή ημέρα……

 

(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ΕΠΕ 36,331-333)

 

 

 

Advertisements

Η Ανάληψη του Κυρίου

 

Ποια λοιπόν είναι η σημερινή εορτή; Είναι σεπτή και μεγάλη…και υπερβαίνει τον ανθρώπινο νου και είναι αντάξια της γενναιοδωρίας του Θεού πού την καθιέρω­σε. Γιατί σήμερα έγινε συμφιλίωση του Θεού με το ανθρώπινο γένος. Σήμερα διαλύ­θη­κε η παλιά έχθρα και τελείωσε ο μακροχρόνιος πόλεμος. Σήμερα επανήλθε η ειρή­νη που ποτέ δεν την περίμεναν προηγουμένως οι άνθρωποι. Γιατί ποιός θα ήλπιζε ότι ο Θεός επρόκειτο να συμφιλιωθεί με τον άνθρωπο; Όχι επειδή ο Κύριος μισούσε τον άνθρωπο, αλλά επειδή ο υπηρέτης ήταν αδιάφορος. ΄Οχι επειδή ο Κύριος ήταν σκλη­ρός, αλλά επειδή ο δούλος ήταν αχάριστος………………………………….

Αλλά εμείς, οι οποίοι φανήκαμε ανάξιοι για τη γη, σήμερα ανεβήκαμε στους ουρανούς, εμείς που δεν ήμασταν άξιοι να εξουσιάσουμε τη γη, ανεβήκαμε στην ουράνια βασιλεία, ξεπεράσαμε τους ουρανούς και αγγίξαμε το θρόνο του Θεού. Και το γένος, που γι΄ αυτό φύλαγαν τον παράδεισο τα Χερουβήμ, αυτό κάθεται σήμερα ψηλότερα από τα Χερουβήμ. Αλλά πώς έγινε αυτό το θαυμαστό και μεγάλο; Πως εμείς οι αμαρτωλοί, οι οποίοι φανήκαμε ανάξιοι επάνω στη γη και χάσαμε την εξο­υσία σ΄ αυτήν, οδηγηθήκαμε σε τόσο μεγάλο ύψος; Πώς καταργήθηκε ο πόλεμος; Πως εξαφανίσθηκε η οργή; Πώς;;;…….Ο Θεός ήταν οργισμένος εναντίον μας, εμείς μισούσαμε το Θεό, τον φιλάνθρωπο Κύριο. Ο Χριστός αφού μπήκε στη μέση, συμφι­λίωσε τα δύο μέρη. Και πώς μπήκε στη μέση; Δέχθηκε εκείνος την τιμωρία που έπρε­πε να επιβάλει σ΄ εμάς ο Πατέρας και υπέμεινε την τιμωρία αυτήν και τις προσβολές των ανθρώπων. Θέλεις να μάθεις πως τα δέχθηκε αυτά τα δύο; «Ο Χριστός , λέγει ο Παύλος, μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, με το να γίνει ο ίδιος για χάρη μας κατάρα»…ώσπου ανέβασε κοντά στο Θεό τον εχθρό και αντίπαλό του και τον έκανε  φίλο του. Και αυτών των αγαθών η βάση είναι η σημερινή ημέρα,…

Δεν υπήρχε κατώτερο σημείο να κατεβεί, από εκείνο που κατέβηκε ο άνθρωπος, ούτε ψηλότερο ν΄ ανεβεί, από εκείνο που ανέβηκε .

Εμείς οι αχάριστοι, οι ανόητοι, οι ποιο αναίσθητοι και από τις πέτρες, οι χειρότεροι απ΄ όλους, οι ελεεινοί, οι πιο τιποτένιοι….οι πιο ασύνετοι… γίναμε σήμερα ανώτεροι απ΄ όλους. Σήμερα απόλαυσαν οι  ΄Αγγελοι εκείνο που ποθούσαν από πολύ καιρό. Σήμερα είδαν οι Αρχάγγελοι εκείνο που από πολύ καιρό επιθυμού­σαν, δηλαδή τον άνθρωπο να λάμπει κοντά στο θρόνο του Θεού και ν΄ αστράφτει από αθάνατη δόξα και ομορφιά.

Δεν είπε ο ευαγγελιστής ότι αναλήφθηκε ο Κύριος καθώς τον έβλεπαν οι μαθητές; Για πιο λόγο λοιπόν στάθηκαν κοντά τους οι ΄Αγγελοι λέγοντάς τους ότι ανέβηκε στον ουρανό; Για δύο λόγους: Ο πρώτος γιατί πάντοτε στενοχωριούνταν οι μαθητές για την αναχώρηση του Χριστού……….Γι΄ αυτό στάθηκε εκεί ο ΄Αγγελος, για να καταπραΰνει με την επάνοδο του Κυρίου τη λύπη που τους προξένησε η ανα­χώ­ρησή του…..Λυπηθήκατε λέγει, γιατί αναλήφθηκε; Αλλά μη λυπάστε πιά, γιατί θα επιστρέψει πάλι. ….Υπάρχει όμως και δεύτερος, όχι μικρότερος  λόγος,…Ποιος είναι λοιπόν αυτός; Ο Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό. Όμως η απόσταση ήταν μεγάλη και τα ανθρώπινα μάτια δεν είχαν τη δύναμη να δουν ως τους ουρανούς το σώμα που αναλήφθηκε. Αλλά όπως το πουλί που πετά στα ύψη, όσο πιο ψηλά ανε­βαίνει, τόσο περισσότερο χανόταν, επειδή η αδυναμία των ματιών τους δεν μπορούσε να το παρακολουθήσει ….Γι΄ αυτό στάθηκαν κοντά τους οι ΄Αγγελοι, λέγοντας ότι ανέβηκε στον ουρανό, για να μη νομίζουν ότι ανέβηκε στον ουρανό όπως ο Ηλίας, αλλά ότι αναλήφθηκε.

Ο Ιησούς όταν αναλήφθηκε άφησε στους μαθητές του τα χαρίσματα, που έκα­ναν όχι έναν προφήτη, αλλά χιλιάδες Ελισσαίους, και μάλιστα πολύ μεγαλύτερους και σημαντικότερους.

Ας σταματήσουμε λοιπόν, αγαπητοί, και ας προσέξουμε προς την επιστροφή του Κυρίου. Γιατί ο Παύλος λέγει ότι «Ο ίδιος ο Κύριος θα κατεβεί από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή Αρχαγγέλου, και εμείς οι ζωντανοί, που θα απομείνουμε τότε στη ζωή, θα αρπαχθούμε με σύννεφα για να συναντήσουμε τον Κύριο στον αέρα», αλλά όχι όλοι.

(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ΕΠΕ 36, 207-229)         

 

 

Λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ἐγώ πατήρ, ἐγὼ ἀδελφός, ἐγὼ Νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τρο­φεύς, ἐγὼ ἱμά­­τιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος. Πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ. Μηδενὸς ἐν χρείᾳ κα­ταστῇς. Ἐγὼ δουλεύσω. Ἦλθον γὰρ δια­κονῆσαι, οὐ διακο­νη­θῆναι. Ἐγὼ καὶ φί­­­λος καὶ ξένος καὶ κε­φαλὴ καὶ ἀδελφὸς καὶ μήτηρ. Πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ, καὶ ἀλή­της διὰ σέ, ἐπὶ τοῦ Σταυ­ροῦ διὰ σέ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ, ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πα­τρί, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παρα­γέ­­γονα παρὰ τοῦ Πα­τρός. Πάν­τα μοι σὺ καὶ ἀδελφὸς καὶ συγκληρονόμος καὶ φίλος καὶ με­λος.Τί πλέον θέλεις;

(Και η μετάφραση: Εγώ είμαι πατέρας, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τρο­φή, εγώ ένδυμα, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιο, κάθε τι το οποίο θέλεις εγώ· να μην έχεις ανάγκη από τίποτε. Εγώ και θα σε υπηρετήσω· διότι ήλθα να υπη­ρε­τήσω, όχι να υπηρετηθώ. Εγώ είμαι καί φίλος, και με­λος του σώ­ματος καί κεφαλή καί αδελφός, καί αδελφή καί μη­­­τέρα, όλα εγώ· αρκεί να διά­κεισαι φιλικά προς εμένα. Εγώ έγινα πτωχός γιά σένα· έγινα καί επαίτης για σένα· ανέβηκα επάνω στόν Σταυρό για σε­να· ετάφηκα για σένα· στον ουρανό άνω γιά σένα παρακαλώ τόν Πα­τέρα· κάτω στή γή εστάλην από τον Πατέρα ως μεσολαβητής γιά σε­να. ΄Ολα γιά μένα είσαι σύ· και α­δελφός καί συγ­κληρονόμος καί φίλος καί μέλος τού σώ­ματος. Τι πε­ρισ­σότερο θέλεις; (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ΕΠΕ  τ. 12, σελ. 34)

Χριστός Ανέστη!

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ…

του εν Αγίοις πατρός ημών Γρηγορίου του Θεολόγου

Αναστάσεως ημέρα καρποφορήσωμεν ημάς αυτούς το τιμιώτατον Θεώ κτήμα και οικειότατον, αποδώμεν τη εικόνι το κατ΄ εικόνα, γνωρίσωμεν ημών το αξίωμα, τιμήσωμεν το αρχέτυπον, γνώμεν του μυστηρίου την δύναμιν και υπέρ τίνος Χριστός απέθανεν. 

(Και η μετάφραση: Είναι ημέρα της Αναστάσεως ας προσφέρουμε σαν δώρο τους ίδιους τους εαυτούς μας, το πιο πολύτιμο δημιούργημα του Θεού, ας αποκαταστήσουμε το αρχαίο κάλλος του «κατ΄ εικόνα», ας συνειδητοποιήσουμε τη μεγάλη αξία που μας έδωσε ο Θεός, ας τιμήσωμεν το Αρχέτυπο, ας μάθουμε του μυστηρίου τη δύναμη και για χάρη τίνος πέθανε ο Χριστός).

…Σήμερα είναι ημέρα λαμπρής γιορτής, ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού, που πέθανε και αναστήθηκε και κάρφωσε στο Σταυρό για χάρη μας την αμαρτία. Ας προσφέρουμε λοιπόν και εμείς στον Κύριο όχι θυσίες και ολοκαυτώματα μοσχαριών και προβάτων που δεν Του είναι ευάρεστα αλλά κάτι από εκείνα που Του είναι ευάρεστο: τον εαυτό μας με το να μη κάνουμε τα θελήματα που μας υπαγορεύει η σάρκα μας και ο λογισμός μας, αλλά  ζώντας πνευματικά γιατί αυτό θεωρείται ζωντανή θυσία, αγία και ευάρεστη στο Θεό. Δηλαδή, ας θυσιάζουμε τους εαυτούς μας, ας τους θανατώνουμε όλη την ημέρα, όπως όλοι οι ΄Αγιοι, για το Χριστό και Θεό μας, γι΄Αυτόν που πέθανε για χάρη μας…

Η δύναμη του μυστηρίου του θανάτου του Χριστού είναι αυτή: Επειδή αφανίσαμε μέσα μας με την αμαρτία το «κατ΄εικόνα» και νεκρωθήκαμε, γι΄ αυτό και ο Θεός, επειδή σπλαχνίστηκε το πλάσμα  και την ίδια την «εικόνα» Του, έγινε για μας άνθρωπος, και καταδέχτηκε να υποστεί θάνατο για χάρη όλων των ανθρώπων, για να επαναφέρει εμάς, τους νεκρωμένους, στη ζωή, από την οποία ξεπέσαμε με την παράβαση της εντολής… ΄Ετσι, αφού ανέβηκε και σταύρωσε πάνω στον άγιο Σταυρό Του την αμαρτία, που εξαιτίας της βγήκαμε από τον Παράδεισο…μας λύτρωσε με το ίδιο Του το Αίμα, από τη σκλαβιά πού μας είχε δεμένους ο εχθρός μας, ο διάβολος,… δηλαδή, μας άρπαξε πάλι από τα χέρια του εχθρού και, κατά κάποιο τρόπο, μας πήρε από την πρώτη σκλαβιά στη δική Του «δουλεία», αφού νίκησε και κατατρόπωσε το διάβολο…

Ας φροντίσουμε, αδελφοί μου, και ας φυλάξουμε τους εαυτούς μας από την έμπρακτη αμαρτία… Γιατί δεν είναι, αλήθεια, ντροπή μεγάλη…, αφού ο Χριστός μας λύτρωσε από τον ΄Αδη με το πανάγιο Αίμα Του…να ξαναγυρίσουμε και να ρίξουμε πάλι τους εαυτούς μας στον ΄Αδη;… (Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. P.G. 35,396Α και 397Β)